Απαγορεύεται το Απαγορεύεται
Απαγορεύεται το... απαγορεύεται...
Best viewed: Mozilla Firefox
Οθόνη: 1280X800
Πατήστε "Είσοδος"!
Όχι αυτό το είσοδος!!!!!!!!
Αυτό που είναι κάτω από την φωτογραφία!
Κυρίως... κύριος!
Βγαίνω, σταματώ (1), ξεκινώ, περιφέρομαι και παραφέρομαι, χαρίζω -δε χαρίζομαι- σταματώ (2).
Στόπ!
Γνωρίζω,
αναγνωρίζω και επαναπροσδιορίζω,
δε χαραμίζω... σάλιο για κανέναν πλεον!
O δικός μου κόσμος υπάρχει ακόμα, θα υπάρχει πάντα!
Χα! Μαλάκα!
Ξέρεις πως είναι να σου παίρνει ο αέρας το μυαλό την ίδια ώρα πoυ οι δρόμοι μυρίζουν βροχή;
Ξέρεις πως είναι να ζεις για να ζεις και όχι απλά για να τη βγάλεις καθαρή;
Χα! Νο2
Ξεροκεφαλιάζω,
υπομένω (για λιγο),
κράζω,
απαντάω.
Γελάω! Ρε, ναι... γελάω!
Ενίοτε χαμογελάω.
Περπατάω,
και παραπατάω... τις πρωινές ώρες κυρίως...
Κύριος όμως! Γαμώ τους κυρίους σας...
Γίνατε όλοι καθως πρέπει!
"So many people telling me one way
So many people telling me to stay
Never had time to have my mind made up
Caught in a motion that I don't wanna stop"
On Tuesday, September 08, 2009 at 12:06 AM
City Lights
Κατάντησαν οι ψυχές μας σαν τα κέντρα των μεγαλουπόλεων...
έχουν τόσα φώτα που δεν μπορείς να διακρίνεις τα άστρα... :/
έχουν τόσα φώτα που δεν μπορείς να διακρίνεις τα άστρα... :/
On Tuesday, August 11, 2009 at 1:32 AM
Αποσυμπίεση
Πως πνίγεις τη μελαγχολία, όταν μπαίνει απο τ’ αυτιά σου και χοροπηδάει μέσα στο κεφάλι σου σα μπίλια από φλιπεράκι;
Ξαπλώνω στο χάρτινο στρώμα που έφτιαξες και κρέμομαι καμιά φορά απο τα τσαλακωμένα σεντόνια του.
Σαν παιδί που κρέμεται απο τη φούστα της μάνας του.
Είμαι έτοιμος να πέσω.
Το ξανασκέφτομαι και σκαρφαλώνω πάλι πάνω.
Χαμένος.
Λες και κορυφή δεν θα πιάσω ποτέ.
Χα! Δεν παίζει αυτό! Ζέστη!
Λιώνουν τα λόγια στην κορυφή και γίνονται ποτάμια από γράμματα σκορπισμένα. Σχηματίζουν καταράκτες και μετά βίας προσπαθεις να κρατηθεις απο κάπου, μη σε πάρουν μαζί τους.
Τώρα τι παίχτηκε; φαστ φοργουορντ... κλάσε ήλιε να μπει καμιά ακτίνα φωτός και στη μύτη μας... το μάτι και το δέρμα χόρτασαν,φτάνει!
Γύρνα την κασέτα πίσω... Στοπ! Στο ’πα...
Χάθηκες... ή μάλλον σε έχασα... κι αν καμιά φορά σε βρίσκω, χάνω τον εαυτό μου. Κρύβεται... αυτή τη φορά το κωλόπαιδο είναι μέσα στο φουστάνι της μάνας του και όχι κρεμασμενο πάνω του... και...
Ήλιος. Ένας και μοναδικός. Στοπ 2ο!
2ο πρόσωπο ενικού αριθμού. Αλλά καθαρά εγωιστικά.
Ιδρώτας. Περπατάς. Διόλου περίεργο...
Ακούς μουσική και καμιά φορά χαμογελάς μόνος σου... Υπάρχουν φορές που σκέφτεσαι τόσο δυνατα, που δυναμώνεις τη μουσική για να μην ακούσουν οι περαστικοί τις σκέψεις σου. Τελικά τι είναι καλύτερο, να μη σκέφτεσαι τίποτα ή να σκέφτεσαι το "τίποτα" της στιγμης;;;
"Τίποτα" δεν χαρίζεται απλόχερα... Δηλαδή, χαρίζεται, αλλά δεν είναι δικό σου. Μη ξεγιελιέσαι! Μην είσαι περιεργος να μάθεις τι εννοώ... φαντασία δεν έχεις;;;
Χεχ... Φαντασία... εδώ και καιρό η δική μου με ανεβάζει τα βράδια σε ταράτσες, να πετάω αστέρια στις κεφάλες των περαστικών ... μερικοί το ξέρουν. Κάποιοι με έχουν δει κιόλας! Τους πέτυχα και κάναμε παρέα... κάνει παρέα η φαντασία μας...
Η δική σου;;; που πήγε;; Που πήγε η φαντασία σου;; Χάθηκε στα όνειρα σου;
Σου χω πει ποτέ για τα όνειρα μου όταν κοιμάμαι;;;
Δεν έχω! Εδώ και χρόνια...
Σου χω πει για τα όνειρα μου όταν είμαι ξύπνιος;
Αυτά τα απέκτησα όταν σταματησα να τα βλέπω στον ύπνο μου... τι περιεργο που είναι...
"Τα σχέδια είναι μια έκφραση ζωτικότητας. Τα όνειρα είναι μια μορφή άγνοιας!" είχε πει ο Χατζιδακις μεγάλος πια... αν μεγάλωσε ποτε.
Πόσο χαρούμενος μπορεί να είσαι καμιά φορά μέσα στην άγνοια των ονείρων σου;
Ήλιος και πάλι...
...μια ακτίνα, τρυπώνει απο τη μοναδική γρίλια του παντζουριου που έχει μείνει ανοιχτή και είσαι τόσο άτυχος, που πέφτει πάνω στα μάτια σου για να σε ξυπνήσει!
Ή αλλιώς
...μια ακτίνα, τρυπώνει απο τη μοναδική γρίλια του παντζουριου που έχει μείνει ανοιχτή και είναι τόσο τυχερή, που πέφτει πάνω στα μάτια σου για να σε ξυπνήσει!
Καταλαβαίνεις τη διαφορά όσο η ακτίνα σβήνει;
ΧΑΜΟΓΕΛΑ! ΑΠΟΣΥΜΠΙΕΣΟΥ!
Εγώ τουλάχιστον, αυτό κάνω όταν ακούω το ομορφότερο βαλς του κόσμου...
Μάνος Χατζιδάκις - Το βαλς των χαμένων ονειρων
Ξαπλώνω στο χάρτινο στρώμα που έφτιαξες και κρέμομαι καμιά φορά απο τα τσαλακωμένα σεντόνια του.
Σαν παιδί που κρέμεται απο τη φούστα της μάνας του.
Είμαι έτοιμος να πέσω.
Το ξανασκέφτομαι και σκαρφαλώνω πάλι πάνω.
Χαμένος.
Λες και κορυφή δεν θα πιάσω ποτέ.
Χα! Δεν παίζει αυτό! Ζέστη!
Λιώνουν τα λόγια στην κορυφή και γίνονται ποτάμια από γράμματα σκορπισμένα. Σχηματίζουν καταράκτες και μετά βίας προσπαθεις να κρατηθεις απο κάπου, μη σε πάρουν μαζί τους.
Τώρα τι παίχτηκε; φαστ φοργουορντ... κλάσε ήλιε να μπει καμιά ακτίνα φωτός και στη μύτη μας... το μάτι και το δέρμα χόρτασαν,φτάνει!
Γύρνα την κασέτα πίσω... Στοπ! Στο ’πα...
Χάθηκες... ή μάλλον σε έχασα... κι αν καμιά φορά σε βρίσκω, χάνω τον εαυτό μου. Κρύβεται... αυτή τη φορά το κωλόπαιδο είναι μέσα στο φουστάνι της μάνας του και όχι κρεμασμενο πάνω του... και...
Ήλιος. Ένας και μοναδικός. Στοπ 2ο!
2ο πρόσωπο ενικού αριθμού. Αλλά καθαρά εγωιστικά.
Ιδρώτας. Περπατάς. Διόλου περίεργο...
Ακούς μουσική και καμιά φορά χαμογελάς μόνος σου... Υπάρχουν φορές που σκέφτεσαι τόσο δυνατα, που δυναμώνεις τη μουσική για να μην ακούσουν οι περαστικοί τις σκέψεις σου. Τελικά τι είναι καλύτερο, να μη σκέφτεσαι τίποτα ή να σκέφτεσαι το "τίποτα" της στιγμης;;;
"Τίποτα" δεν χαρίζεται απλόχερα... Δηλαδή, χαρίζεται, αλλά δεν είναι δικό σου. Μη ξεγιελιέσαι! Μην είσαι περιεργος να μάθεις τι εννοώ... φαντασία δεν έχεις;;;
Χεχ... Φαντασία... εδώ και καιρό η δική μου με ανεβάζει τα βράδια σε ταράτσες, να πετάω αστέρια στις κεφάλες των περαστικών ... μερικοί το ξέρουν. Κάποιοι με έχουν δει κιόλας! Τους πέτυχα και κάναμε παρέα... κάνει παρέα η φαντασία μας...
Η δική σου;;; που πήγε;; Που πήγε η φαντασία σου;; Χάθηκε στα όνειρα σου;
Σου χω πει ποτέ για τα όνειρα μου όταν κοιμάμαι;;;
Δεν έχω! Εδώ και χρόνια...
Σου χω πει για τα όνειρα μου όταν είμαι ξύπνιος;
Αυτά τα απέκτησα όταν σταματησα να τα βλέπω στον ύπνο μου... τι περιεργο που είναι...
"Τα σχέδια είναι μια έκφραση ζωτικότητας. Τα όνειρα είναι μια μορφή άγνοιας!" είχε πει ο Χατζιδακις μεγάλος πια... αν μεγάλωσε ποτε.
Πόσο χαρούμενος μπορεί να είσαι καμιά φορά μέσα στην άγνοια των ονείρων σου;
Ήλιος και πάλι...
...μια ακτίνα, τρυπώνει απο τη μοναδική γρίλια του παντζουριου που έχει μείνει ανοιχτή και είσαι τόσο άτυχος, που πέφτει πάνω στα μάτια σου για να σε ξυπνήσει!
Ή αλλιώς
...μια ακτίνα, τρυπώνει απο τη μοναδική γρίλια του παντζουριου που έχει μείνει ανοιχτή και είναι τόσο τυχερή, που πέφτει πάνω στα μάτια σου για να σε ξυπνήσει!
Καταλαβαίνεις τη διαφορά όσο η ακτίνα σβήνει;
ΧΑΜΟΓΕΛΑ! ΑΠΟΣΥΜΠΙΕΣΟΥ!
Εγώ τουλάχιστον, αυτό κάνω όταν ακούω το ομορφότερο βαλς του κόσμου...
Μάνος Χατζιδάκις - Το βαλς των χαμένων ονειρων
On Wednesday, August 05, 2009 at 1:28 AM
Μάλλον... Μέλλον,
Αρχίζω.
Ξεκινώ.
Σταμάτα.
Βιάσου.
Θα έρθεις!
Θα θέλω;
Μυρίζω.
Αξίζει;
Θα έρθεις;
Ξεκίνα.
Όχι ακόμα.
Σταματάω.
Αξίζει;
Θυμάμαι.
Όχι.
Φαντάζομαι.
Ίσως.
Έφυγα.
Διαλύθηκες.
Άξιζε;
Ήξερες.
Σκέφτηκες.
Αρνήθηκα.
Πάλι.
Σκέφτομαι.
Πέφτω.
Αξίζει;
Σκέφτηκα.
Αρνήθηκες.
Βάρος.
Κενό.
Δεν υπαρχει βάρος στο κενό.
Εξυπνάδα.
Υπάρχει βάρος γιατί υπάρχει κενό.
Φύγε.
Αξίζει;
Σκάσε.
Αναπαράγω.
Περιφέρεσαι.
Επιθυμώ.
Αγνοείς.
Πόσες λέξεις. (κατάφαση)
Καμία.
Πόσες σκέψεις; (ερώτηση)
Άπειρες.
Πόσες προσπάθειες;
Όσες!
Αξίζει;
Πόσα χρώματα;
Ένα.
Τί χρώμα;
Γκρι.
Δεν είναι χρώμα το γκρι.
Νομίζεις.
Δεν είναι!
Χρώμα είναι η προσπάθεια.
Ποιά προσπάθεια;
Ξέρεις πόσο δύσκολο είναι να βλέπεις χρώμα σε γκρίζες λέξεις;
Όχι.
Προσπάθισε.
Αξίζει;
Άντε γαμήσου!
Καλά.
Προσπαθείς.
Δίκαιο.
Σκέφτεσαι.
Άξιζε.
Μάλλον.
Μέλλον έιναι το σωστό.
Μέλλον;
Τι μέλλον;
Μέλλον...
Αβέβαιον;
Μπα!
Μάλλον...
Αόριστον!
song: mum - the ghosts you draw on my back
On Monday, March 16, 2009 at 4:03 AM
Τι νιώθεις... τι φαντάζεσαι... σε τι ελπίζεις;
Όταν οι φόβοι γίνουν ελπίδα...είσαι έτοιμος να μοιραστείς τη χαρά;
Όταν ο χρόνος σταματά...
που βρίσκεσαι;
Όταν κλείνεις τα μάτια κι ο κρύος αέρας περνά από τα ρουθούνια σου και παγώνει το στήθος σου...
τι νιώθεις;
Όταν ξαπλωμένος στην ταράτσα κοιτάζεις τα αστέρια να φτιάχνουν σχήματα στον ουρανό...
τι φαντάζεσαι;
Όταν σε κοιτάζω στα μάτια...
σε τι ελπίζεις;
On Wednesday, January 30, 2008 at 9:44 PM
Κάνω βουτιά στα όνειρά μου...
απέναντι το πάρκο...
Πως το καταντήσατε έτσι; ...ΜΑΛΑΚΕΣ!
Χώματα, μπάζα... Έχω μεγαλώσει εκεί μέσα ρε αλήτες!
Κλείνω τα μάτια...
Με βλέπω να παίζω μπάλα...
να φιλάω ένα κοριτσάκι στο μάγουλο...
να μαλώνω με τους φίλους μου...
ναι παίζω μαζί τους...
να κάνω ποδήλατο...
να τρέχω...
να γελάω...
...ΝΑ ΑΝΑΠΝΕΩ!
Ανοίγω τα μάτια...
Βλέπω μπάζα... Κάποια δέντρα στέκονται όρθια για τα μάτια του κόσμου...
για να μπορείς να λες αυτό το έκτρωμα πάρκο...
κοιτάζω γύρω μου...
πολυκατοικίες... καλώδια...
πολυκατοικίες... κολώνες...
πολυκατοικίες... σκατα!!!
Όλα γκρι, και καφέ... κωλο-χρώματα!
Κλείνω τα μάτια...
Κοιτάζω τον δρόμο...
Είναι πλημμυρισμένος...
πλημμυρισμένος από χαμένα όνειρα...
Όνειρα κρυφά, που έγιναν πάθη... μα δεν εκφράστηκαν ούτε εκπληρώθηκαν ποτέ...
Όνειρα χρωματιστά που βάφουν τους τοίχους σε παρδαλούς συνδυασμούς ...
Όνειρα ακροβάτες που πηδούν, κάνοντας χορευτικές φιγούρες, από μπαλκόνι σε μπαλκόνι...
Όνειρα που αν τα πάρεις στα σοβαρά θα σε πάρουν μαζί τους...
Όνειρα...
Όνειρα...
Χαμογελάω...
Τα θέλω....
Λέω να βουτήξω...
Κι αυτή τη φορά... να μην ανοίξω τα μάτια...
Τι λές...
Θα 'ρθεις μαζί;
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Art by DeviantArt.com, user ~castitas (Ευχαριστώ πολύ την Estrella :) )
On Thursday, May 24, 2007 at 3:54 AM
Ερωτήσεις - Απαντήσεις, το μυαλό σου και μια λίρα!
Ο Narita μου πέταξε ένα μπαλάκι στο κεφάλι μήπως και ξυπνήσω λέει και κάνω κανένα post! Τι να του πεις τώρα; Ορίστε λοιπόν...
1) Η απόλυτη ευτυχία για σας είναι;
Να μυρίζω το γιασεμί στην αυλή του παππού μου... Να τρώω τους κεφτέδες της γιαγιάς μου... Να ξαπλώνω τις νύχτες στην παραλία και να μυρίζω τη θάλασσα κοιτάζοντας τ' αστέρια!!! :D
2) Τι σας κάνει να σηκώνεστε το πρωί;
Δεν σηκώνομαι το πρωί!!! χοχοχο!!! ( και τι γελάς ρε ρεμάλι; )
3) Η τελευταία φορά που ξεσπάσατε σε γέλια;
Πριν μισή ώρα...
4) Το βασικό γνώρισμα του χαρακτήρα σας είναι;
Ότι εκνευρίζομαι με το παραμικρό... Μήπως ταιριάζει στην επόμενη ερώτηση αυτό;;;!!
5) Το βασικό ελάττωμά σας;
Ότι δεν θυμάμαι ποτέ τίποτα... είμαι ο πιο αφηρημένος άνθρωπος που μπορείς να φανταστείς! Ρε συ Narita... πως σε λένε τελικά; Ακόμη προσπαθώ να θυμηθώ! :P
6) Σε ποια λάθη δείχνετε τη μεγαλύτερη επιείκεια;
Σε αυτά που γίνονται γι πρώτη φορά...
7) Με ποια ιστορική προσωπικότητα ταυτίζεστε περισσότερο;
Δεν συνηθίζω να ταυτίζομαι με άλλους γενικά...
8) Ποιοι είναι οι ήρωες σας σήμερα;
Υπάρχουν τέτοιοι σήμερα;;; Έλα ρε!!!
9) Το αγαπημένο σας ταξίδι;
Στον κόσμο μου... αλλά δεν έχω γυρίσει ακόμη! ;)
10) Οι αγαπημένοι σας συγγραφείς;
Ντοστογιέφσκι, ποιος άλλος;
11) Ποια αρετή προτιμάτε σε έναν άντρα;
Να είναι αλάνι!
12) ... και σε μια γυναίκα;
Να είναι αλάνι, να έχει χιούμορ και ωραία... μάτια!
13) Ο αγαπημένος σας συνθέτης;
χμ... είναι τόσα πολλά αυτά που ακούω, που χρειάζομαι ολόκληρη λίστα... άσε που τους μισούς θα τους ξεχάσω!
14) Το τραγούδι που σφυρίζετε κάνοντας ντους;
Α, δεν είναι ένα! Και μάλιστα τα περισσότερα είναι δικής μου έμπνευσης!! λαλααααλαααα που λέει κι η unlearn!
15) Το βιβλίο που σας σημάδεψε;
Le Petit Prince - Antoine de Saint-Exupéry
16) Η ταινία που σας σημάδεψε;
Cidade de Deus (City of God) του Fernando Meirelles και Clockwork Orange του Stanley Kubrick
17) Ο αγαπημένος σας ζωγράφος;
Pablo Picasso και Vincent Van Gogh Δεν μπορώ να ξεχωρίσω κάποιον ανάμεσα στους δύο... συγχωρέστε με...
18) Το αγαπημένο σας χρώμα;
Το πορτοκαλοκιτρινοπρασσινοκοκκινομπλε!!!
19) Ποια θεωρείτε ως τη μεγαλύτερη επιτυχία σας;
Το ότι έφτιαξα αυτό το blog... ακόμη κι αν δεν το διάβαζε κανείς! :)
20) Το αγαπημένο σας ποτό;
Vodka - λεμόνι ή σκέτη.
21) Για ποιο πράγμα μετανιώνετε περισσότερο;
Προς το παρόν για τίποτα. Αν αρχίσω να μετανιώνω από τώρα σε 20 χρόνια τι θα πρέπει να κάνω; Εύχομαι πάντως να μην μετανιώσω ποτέ και για τίποτα...
22) Τι απεχθάνεστε περισσότερο απ' όλα;
Τη βρώμα και τους “Δήθεν”!
23) Όταν δεν γράφετε, ποια είναι η αγαπημένη σας ασχολία;
Να ενοχλώ και να εκνευρίζω τους άλλους! Στο 2ο ειδικά έχω μεγάλο ταλέντο!
24) Ο μεγαλύτερος φόβος σας;
Μπορεί να ντρέπομαι πολύ εύκολα αλλά δεν φοβάμαι ΚΑΝΕΝΑΝ κ ΤΙΠΟΤΑ... και δεν το λέω απλά για να το πω! Όποιος με ξέρει θα σας το επιβεβαιώσει! :)
25) Σε ποια περίπτωση επιλέγετε να πείτε ψέματα;
Όταν δεν είναι σημαντικά και τις περισσότερες φορές για να απαντήσω αποφεύγοντας τις αναλύσεις και τα πολλά λόγια...
26) Ποιο είναι το μότο σας;
Ε, πως να το κάνουμε δηλαδή; με το ζόρι;! και...
Σώπαινε ρε!!!! :P
27) Πώς θα επιθυμούσατε να πεθάνετε;
Δεν είναι λίγο νωρίς να μιλάμε για θάνατο;;; Δεν επιθυμώ να πεθάνω! Μα ποιος το έφτιαξε αυτό το ερωτηματολόγιο τέλος πάντων?
28) Εάν συνέβαινε να συναντήσετε τον Θεό, τι θα θέλατε να σας πει;
Αν άκουγε τόσα χρόνια τον Θεοχάρη που του μιλούσε με τις ώρες κοιτάζοντας μια τον καθρέφτη και μια το ταβάνι!!!
29) Σε ποια πνευματική κατάσταση βρίσκεστε αυτόν τον καιρό;
Τα είπαμε αυτά, μην τα ξαναλέμε! Στον κόσμο μουυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυ!!!!! Και γουσσσσστάρω τρελά! :D
~Τελος~
Δεν δίνω πάσα σε κανέναν γιατί παρατράβηξε αυτό με τα παιχνίδια και θα με βρίζουν στο τέλος... Αφήνω ανοιχτή την πρόσκληση να γράψει όποιος θέλει από αυτούς που έχασαν την ώρα τους διαβάζοντας το αυτό το post! Χαιρετούρες πολλές!!! Τα λέμε σύντομα!!!
Υ.Γ. Narita σου χρωστάω ένα καρούμπαλο! :P
On Sunday, May 13, 2007 at 8:48 PM
About me
Χελοου!
ΠροφίλΔιαβάστε:
MuSiC iN OuR MiNdS: 
Narita
sitofkris
cassi0peia
wcftmotm
Νεφέλη
Αιμιλία
estrella
unlearn
lee
fusmoker
Far above the moon
topatsiouri
krotkayao
τουλίπα
annie
dalibu
Shout out
Tok TOk TOK TOk tOK toK tok tOk ToK
By title
Κυρίως... κύριος!
City Lights
Αποσυμπίεση
Μάλλον... Μέλλον,
Τι νιώθεις... τι φαντάζεσαι... σε τι ελπίζεις;
Κάνω βουτιά στα όνειρά μου...
Ερωτήσεις - Απαντήσεις, το μυαλό σου και μια λίρα!
By month
January 2007 February 2007 March 2007 April 2007 May 2007 January 2008 March 2009 August 2009 September 2009
