...
οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα και καταστάσεις δεν είναι καθόλου συμπτωματική και καλά θα κάνεις να αρχίσεις να παρεξηγείσαι...
Best viewed: Mozilla Firefox
Οθόνη: 1280X800
Πατήστε "Είσοδος"!
Όχι αυτό το είσοδος!!!!!!!!
Αυτό που είναι κάτω από την φωτογραφία!
Αέρας Χρωματιστός
Μ’ αρέσει που πνίγεται τόσος θυμός σ’ ένα χαμόγελο. Εννοώ το χαμόγελο που έχεις τώρα σχηματισμένο κάτω από τα μάτια σου ή μέσα στα μάτια σου ή κάτω από την τρίτη βλεφαρίδα του αριστερού ματιού σου...
Παρεπιπτόντως, κατάλαβα πρόσφατα, πως τελικά δεν είναι τόσο δύσκολο να χαμογελάς... ή δυσκολία κρύβεται στην προσπάθεια να χαθείς κάπου ανάμεσα στα δόντια σου την ώρα που αυτά χοροπηδουν σαν τρελά στο μπροστινο μέρος του μυαλού σου. Αναρωτιέμαι μερικές φορές αν υπάρχει έστω και ένας ακόμη να αντιλαμβάνεται το χαμόγελο με τον ίδιο (ή περίπου τον ιδιο) παρανοικο τρόπο... Επίσης αναρωτιέμαι πως είναι δυνατόν να υπάρχει τόσος κόσμος, που ενώ δείχνει να χαμογελάει, μέσα του να χωλαίνει. Και μάλιστα αυτό να φαίνεται στα δόντια του τα οποία εκείνη ακριβως τη στιγμη δακρύζουν όξινη βροχη... τα χεις δει κι εσυ έτσι δεν είναι;
Το ξέρεις ότι τα αυτιά σου αναπνέουν κάθε φορα που καταπίνεις;* Αν όχι, μόλις το έμαθες! Λοιπόν, έχεις σκεφτεί ποτέ το χρώμα του αέρα που μπαίνει από τη μύτη στ’ αυτιά σου, κάθε φορά που καταπίνεις το χαμόγελο σου; Μπορεί να είναι μία από τις στιγμές που τα αυτιά σου βουλώνουν και δεν μπορεις να "δεις" καθαρα. Μπορει και να λέω βλακειες...
Πάντως να ξέρεις...
...ακούω την αγάπη στα μάτια σου κάθε φορα που ανασαίνουν μελαγχολία τ’ αυτιά σου. Αντικριστά σου, πάιρνει ο πράσινος αέρας τις σκέψεις μου και τις κάνει λουκουμάδες με μέλι. Κάθε φορά που μια πράσινη σκέψη γίνεται λουκουμας ένα παιδί κάπου στον κόσμο κερδίζει ένα όμορφο όνειρο... κάθε φορά που ο χρωματιστός αέρας γίνεται μέλι, ένα όνειρο γίνεται χαρταετός και πετάει ανάμεσα στις σκέψεις που κάνουν τα σύννεφα όσο φτιάχνουν σχήματα στον ουρανό...
...να προσέχεις
και να χαμογελας με την καρδια σου,
το μυαλό γάμησέ το,
έχεις καιρό μπροστά σου...
=)
update:
και να χαμογελας με την καρδια σου,
το μυαλό γάμησέ το,
έχεις καιρό μπροστά σου...
=)
update:
*Σε φυσιολογικές συνθήκες, κάθε φορά που καταπίνουμε τα αυτιά μας κάνουν ένα 'κλικ'. Αυτή είναι η στιγμή που μία μικρή ποσότητα αέρα μπαίνει στο αυτί προερχόμενη από το πίσω μέρος της μύτης, περνώντας μέσα από ένα λεπτό σωλήνα, την ευσταχιανή σάλπιγγα, που συνδέει το πίσω μέρος της μύτης με το μέσο αυτί. Με αυτό τον τρόπο ανανεώνεται ο αέρας στομέσο αυτί με αποτέλεσμα η πίεση από τις δύο πλευρές του τυμπάνου να είναι ίση. Εάν και όταν η πίεση του αέρα δεν είναι ίση και από τις δύο πλευρές του τυμπάνου, νοιώθουμε τα αυτιά μας βουλωμένα.
On Saturday, January 09, 2010 at 6:18 AM
Κυρίως... κύριος!
Βγαίνω, σταματώ (1), ξεκινώ, περιφέρομαι και παραφέρομαι, χαρίζω -δε χαρίζομαι- σταματώ (2).
Στόπ!
Γνωρίζω,
αναγνωρίζω και επαναπροσδιορίζω,
δε χαραμίζω... σάλιο για κανέναν πλεον!
O δικός μου κόσμος υπάρχει ακόμα, θα υπάρχει πάντα!
Χα! Μαλάκα!
Ξέρεις πως είναι να σου παίρνει ο αέρας το μυαλό την ίδια ώρα πoυ οι δρόμοι μυρίζουν βροχή;
Ξέρεις πως είναι να ζεις για να ζεις και όχι απλά για να τη βγάλεις καθαρή;
Χα! Νο2
Ξεροκεφαλιάζω,
υπομένω (για λιγο),
κράζω,
απαντάω.
Γελάω! Ρε, ναι... γελάω!
Ενίοτε χαμογελάω.
Περπατάω,
και παραπατάω... τις πρωινές ώρες κυρίως...
Κύριος όμως! Γαμώ τους κυρίους σας...
Γίνατε όλοι καθως πρέπει!
"So many people telling me one way
So many people telling me to stay
Never had time to have my mind made up
Caught in a motion that I don't wanna stop"
On Tuesday, September 08, 2009 at 12:06 AM
City Lights
Κατάντησαν οι ψυχές μας σαν τα κέντρα των μεγαλουπόλεων...
έχουν τόσα φώτα που δεν μπορείς να διακρίνεις τα άστρα... :/
έχουν τόσα φώτα που δεν μπορείς να διακρίνεις τα άστρα... :/
On Tuesday, August 11, 2009 at 1:32 AM
Αποσυμπίεση
Πως πνίγεις τη μελαγχολία, όταν μπαίνει απο τ’ αυτιά σου και χοροπηδάει μέσα στο κεφάλι σου σα μπίλια από φλιπεράκι;
Ξαπλώνω στο χάρτινο στρώμα που έφτιαξες και κρέμομαι καμιά φορά απο τα τσαλακωμένα σεντόνια του.
Σαν παιδί που κρέμεται απο τη φούστα της μάνας του.
Είμαι έτοιμος να πέσω.
Το ξανασκέφτομαι και σκαρφαλώνω πάλι πάνω.
Χαμένος.
Λες και κορυφή δεν θα πιάσω ποτέ.
Χα! Δεν παίζει αυτό! Ζέστη!
Λιώνουν τα λόγια στην κορυφή και γίνονται ποτάμια από γράμματα σκορπισμένα. Σχηματίζουν καταράκτες και μετά βίας προσπαθεις να κρατηθεις απο κάπου, μη σε πάρουν μαζί τους.
Τώρα τι παίχτηκε; φαστ φοργουορντ... κλάσε ήλιε να μπει καμιά ακτίνα φωτός και στη μύτη μας... το μάτι και το δέρμα χόρτασαν,φτάνει!
Γύρνα την κασέτα πίσω... Στοπ! Στο ’πα...
Χάθηκες... ή μάλλον σε έχασα... κι αν καμιά φορά σε βρίσκω, χάνω τον εαυτό μου. Κρύβεται... αυτή τη φορά το κωλόπαιδο είναι μέσα στο φουστάνι της μάνας του και όχι κρεμασμενο πάνω του... και...
Ήλιος. Ένας και μοναδικός. Στοπ 2ο!
2ο πρόσωπο ενικού αριθμού. Αλλά καθαρά εγωιστικά.
Ιδρώτας. Περπατάς. Διόλου περίεργο...
Ακούς μουσική και καμιά φορά χαμογελάς μόνος σου... Υπάρχουν φορές που σκέφτεσαι τόσο δυνατα, που δυναμώνεις τη μουσική για να μην ακούσουν οι περαστικοί τις σκέψεις σου. Τελικά τι είναι καλύτερο, να μη σκέφτεσαι τίποτα ή να σκέφτεσαι το "τίποτα" της στιγμης;;;
"Τίποτα" δεν χαρίζεται απλόχερα... Δηλαδή, χαρίζεται, αλλά δεν είναι δικό σου. Μη ξεγιελιέσαι! Μην είσαι περιεργος να μάθεις τι εννοώ... φαντασία δεν έχεις;;;
Χεχ... Φαντασία... εδώ και καιρό η δική μου με ανεβάζει τα βράδια σε ταράτσες, να πετάω αστέρια στις κεφάλες των περαστικών ... μερικοί το ξέρουν. Κάποιοι με έχουν δει κιόλας! Τους πέτυχα και κάναμε παρέα... κάνει παρέα η φαντασία μας...
Η δική σου;;; που πήγε;; Που πήγε η φαντασία σου;; Χάθηκε στα όνειρα σου;
Σου χω πει ποτέ για τα όνειρα μου όταν κοιμάμαι;;;
Δεν έχω! Εδώ και χρόνια...
Σου χω πει για τα όνειρα μου όταν είμαι ξύπνιος;
Αυτά τα απέκτησα όταν σταματησα να τα βλέπω στον ύπνο μου... τι περιεργο που είναι...
"Τα σχέδια είναι μια έκφραση ζωτικότητας. Τα όνειρα είναι μια μορφή άγνοιας!" είχε πει ο Χατζιδακις μεγάλος πια... αν μεγάλωσε ποτε.
Πόσο χαρούμενος μπορεί να είσαι καμιά φορά μέσα στην άγνοια των ονείρων σου;
Ήλιος και πάλι...
...μια ακτίνα, τρυπώνει απο τη μοναδική γρίλια του παντζουριου που έχει μείνει ανοιχτή και είσαι τόσο άτυχος, που πέφτει πάνω στα μάτια σου για να σε ξυπνήσει!
Ή αλλιώς
...μια ακτίνα, τρυπώνει απο τη μοναδική γρίλια του παντζουριου που έχει μείνει ανοιχτή και είναι τόσο τυχερή, που πέφτει πάνω στα μάτια σου για να σε ξυπνήσει!
Καταλαβαίνεις τη διαφορά όσο η ακτίνα σβήνει;
ΧΑΜΟΓΕΛΑ! ΑΠΟΣΥΜΠΙΕΣΟΥ!
Εγώ τουλάχιστον, αυτό κάνω όταν ακούω το ομορφότερο βαλς του κόσμου...
Μάνος Χατζιδάκις - Το βαλς των χαμένων ονειρων
Ξαπλώνω στο χάρτινο στρώμα που έφτιαξες και κρέμομαι καμιά φορά απο τα τσαλακωμένα σεντόνια του.
Σαν παιδί που κρέμεται απο τη φούστα της μάνας του.
Είμαι έτοιμος να πέσω.
Το ξανασκέφτομαι και σκαρφαλώνω πάλι πάνω.
Χαμένος.
Λες και κορυφή δεν θα πιάσω ποτέ.
Χα! Δεν παίζει αυτό! Ζέστη!
Λιώνουν τα λόγια στην κορυφή και γίνονται ποτάμια από γράμματα σκορπισμένα. Σχηματίζουν καταράκτες και μετά βίας προσπαθεις να κρατηθεις απο κάπου, μη σε πάρουν μαζί τους.
Τώρα τι παίχτηκε; φαστ φοργουορντ... κλάσε ήλιε να μπει καμιά ακτίνα φωτός και στη μύτη μας... το μάτι και το δέρμα χόρτασαν,φτάνει!
Γύρνα την κασέτα πίσω... Στοπ! Στο ’πα...
Χάθηκες... ή μάλλον σε έχασα... κι αν καμιά φορά σε βρίσκω, χάνω τον εαυτό μου. Κρύβεται... αυτή τη φορά το κωλόπαιδο είναι μέσα στο φουστάνι της μάνας του και όχι κρεμασμενο πάνω του... και...
Ήλιος. Ένας και μοναδικός. Στοπ 2ο!
2ο πρόσωπο ενικού αριθμού. Αλλά καθαρά εγωιστικά.
Ιδρώτας. Περπατάς. Διόλου περίεργο...
Ακούς μουσική και καμιά φορά χαμογελάς μόνος σου... Υπάρχουν φορές που σκέφτεσαι τόσο δυνατα, που δυναμώνεις τη μουσική για να μην ακούσουν οι περαστικοί τις σκέψεις σου. Τελικά τι είναι καλύτερο, να μη σκέφτεσαι τίποτα ή να σκέφτεσαι το "τίποτα" της στιγμης;;;
"Τίποτα" δεν χαρίζεται απλόχερα... Δηλαδή, χαρίζεται, αλλά δεν είναι δικό σου. Μη ξεγιελιέσαι! Μην είσαι περιεργος να μάθεις τι εννοώ... φαντασία δεν έχεις;;;
Χεχ... Φαντασία... εδώ και καιρό η δική μου με ανεβάζει τα βράδια σε ταράτσες, να πετάω αστέρια στις κεφάλες των περαστικών ... μερικοί το ξέρουν. Κάποιοι με έχουν δει κιόλας! Τους πέτυχα και κάναμε παρέα... κάνει παρέα η φαντασία μας...
Η δική σου;;; που πήγε;; Που πήγε η φαντασία σου;; Χάθηκε στα όνειρα σου;
Σου χω πει ποτέ για τα όνειρα μου όταν κοιμάμαι;;;
Δεν έχω! Εδώ και χρόνια...
Σου χω πει για τα όνειρα μου όταν είμαι ξύπνιος;
Αυτά τα απέκτησα όταν σταματησα να τα βλέπω στον ύπνο μου... τι περιεργο που είναι...
"Τα σχέδια είναι μια έκφραση ζωτικότητας. Τα όνειρα είναι μια μορφή άγνοιας!" είχε πει ο Χατζιδακις μεγάλος πια... αν μεγάλωσε ποτε.
Πόσο χαρούμενος μπορεί να είσαι καμιά φορά μέσα στην άγνοια των ονείρων σου;
Ήλιος και πάλι...
...μια ακτίνα, τρυπώνει απο τη μοναδική γρίλια του παντζουριου που έχει μείνει ανοιχτή και είσαι τόσο άτυχος, που πέφτει πάνω στα μάτια σου για να σε ξυπνήσει!
Ή αλλιώς
...μια ακτίνα, τρυπώνει απο τη μοναδική γρίλια του παντζουριου που έχει μείνει ανοιχτή και είναι τόσο τυχερή, που πέφτει πάνω στα μάτια σου για να σε ξυπνήσει!
Καταλαβαίνεις τη διαφορά όσο η ακτίνα σβήνει;
ΧΑΜΟΓΕΛΑ! ΑΠΟΣΥΜΠΙΕΣΟΥ!
Εγώ τουλάχιστον, αυτό κάνω όταν ακούω το ομορφότερο βαλς του κόσμου...
Μάνος Χατζιδάκις - Το βαλς των χαμένων ονειρων
On Wednesday, August 05, 2009 at 1:28 AM
Μάλλον... Μέλλον,
Αρχίζω.
Ξεκινώ.
Σταμάτα.
Βιάσου.
Θα έρθεις!
Θα θέλω;
Μυρίζω.
Αξίζει;
Θα έρθεις;
Ξεκίνα.
Όχι ακόμα.
Σταματάω.
Αξίζει;
Θυμάμαι.
Όχι.
Φαντάζομαι.
Ίσως.
Έφυγα.
Διαλύθηκες.
Άξιζε;
Ήξερες.
Σκέφτηκες.
Αρνήθηκα.
Πάλι.
Σκέφτομαι.
Πέφτω.
Αξίζει;
Σκέφτηκα.
Αρνήθηκες.
Βάρος.
Κενό.
Δεν υπαρχει βάρος στο κενό.
Εξυπνάδα.
Υπάρχει βάρος γιατί υπάρχει κενό.
Φύγε.
Αξίζει;
Σκάσε.
Αναπαράγω.
Περιφέρεσαι.
Επιθυμώ.
Αγνοείς.
Πόσες λέξεις. (κατάφαση)
Καμία.
Πόσες σκέψεις; (ερώτηση)
Άπειρες.
Πόσες προσπάθειες;
Όσες!
Αξίζει;
Πόσα χρώματα;
Ένα.
Τί χρώμα;
Γκρι.
Δεν είναι χρώμα το γκρι.
Νομίζεις.
Δεν είναι!
Χρώμα είναι η προσπάθεια.
Ποιά προσπάθεια;
Ξέρεις πόσο δύσκολο είναι να βλέπεις χρώμα σε γκρίζες λέξεις;
Όχι.
Προσπάθισε.
Αξίζει;
Άντε γαμήσου!
Καλά.
Προσπαθείς.
Δίκαιο.
Σκέφτεσαι.
Άξιζε.
Μάλλον.
Μέλλον έιναι το σωστό.
Μέλλον;
Τι μέλλον;
Μέλλον...
Αβέβαιον;
Μπα!
Μάλλον...
Αόριστον!
song: mum - the ghosts you draw on my back
On Monday, March 16, 2009 at 4:03 AM
Τι νιώθεις... τι φαντάζεσαι... σε τι ελπίζεις;
Όταν οι φόβοι γίνουν ελπίδα...είσαι έτοιμος να μοιραστείς τη χαρά;
Όταν ο χρόνος σταματά...
που βρίσκεσαι;
Όταν κλείνεις τα μάτια κι ο κρύος αέρας περνά από τα ρουθούνια σου και παγώνει το στήθος σου...
τι νιώθεις;
Όταν ξαπλωμένος στην ταράτσα κοιτάζεις τα αστέρια να φτιάχνουν σχήματα στον ουρανό...
τι φαντάζεσαι;
Όταν σε κοιτάζω στα μάτια...
σε τι ελπίζεις;
On Wednesday, January 30, 2008 at 9:44 PM
Κάνω βουτιά στα όνειρά μου...
απέναντι το πάρκο...
Πως το καταντήσατε έτσι; ...ΜΑΛΑΚΕΣ!
Χώματα, μπάζα... Έχω μεγαλώσει εκεί μέσα ρε αλήτες!
Κλείνω τα μάτια...
Με βλέπω να παίζω μπάλα...
να φιλάω ένα κοριτσάκι στο μάγουλο...
να μαλώνω με τους φίλους μου...
ναι παίζω μαζί τους...
να κάνω ποδήλατο...
να τρέχω...
να γελάω...
...ΝΑ ΑΝΑΠΝΕΩ!
Ανοίγω τα μάτια...
Βλέπω μπάζα... Κάποια δέντρα στέκονται όρθια για τα μάτια του κόσμου...
για να μπορείς να λες αυτό το έκτρωμα πάρκο...
κοιτάζω γύρω μου...
πολυκατοικίες... καλώδια...
πολυκατοικίες... κολώνες...
πολυκατοικίες... σκατα!!!
Όλα γκρι, και καφέ... κωλο-χρώματα!
Κλείνω τα μάτια...
Κοιτάζω τον δρόμο...
Είναι πλημμυρισμένος...
πλημμυρισμένος από χαμένα όνειρα...
Όνειρα κρυφά, που έγιναν πάθη... μα δεν εκφράστηκαν ούτε εκπληρώθηκαν ποτέ...
Όνειρα χρωματιστά που βάφουν τους τοίχους σε παρδαλούς συνδυασμούς ...
Όνειρα ακροβάτες που πηδούν, κάνοντας χορευτικές φιγούρες, από μπαλκόνι σε μπαλκόνι...
Όνειρα που αν τα πάρεις στα σοβαρά θα σε πάρουν μαζί τους...
Όνειρα...
Όνειρα...
Χαμογελάω...
Τα θέλω....
Λέω να βουτήξω...
Κι αυτή τη φορά... να μην ανοίξω τα μάτια...
Τι λές...
Θα 'ρθεις μαζί;
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Art by DeviantArt.com, user ~castitas (Ευχαριστώ πολύ την Estrella :) )
On Thursday, May 24, 2007 at 3:54 AM
About me
Χελοου!
Προφίλ
flickr...
myspace
Διαβάστε:
MuSiC iN OuR MiNdS: 
17
sitofkris
CookieCloud
cassi0peia
wcftmotm
Νεφέλη
Αιμιλία
estrella
unlearn
lee
fusmoker
Far above the moon
topatsiouri
krotkayao
τουλίπα
annie
dalibu
Shout out
Tok TOk TOK TOk tOK toK tok tOk ToK
By title
Αέρας Χρωματιστός
Κυρίως... κύριος!
City Lights
Αποσυμπίεση
Μάλλον... Μέλλον,
Τι νιώθεις... τι φαντάζεσαι... σε τι ελπίζεις;
Κάνω βουτιά στα όνειρά μου...
By month
January 2007 February 2007 March 2007 April 2007 May 2007 January 2008 March 2009 August 2009 September 2009 January 2010
